budo_constans

czołem,
żeby zostac instruktorem ITKF/ PZKT należy: mieć określony wymogami stopień i wiek (zmienne więc nie podaję) i zdać egzaminy- ogólny i specjalistyczny. Potem co rok należy zebrac pewną (zmienną więc nie podaję) liczbę punktów za udział w lepszych i gorszych seminariach. Bardzo mnie to denerwuje, frustruje i czsami nudzi- choć czasami jest to interesujące.
Jak myślicie- czy osoba, która w latach 60- 70- 80- 90 itd. zdobyła uprawnienia a potem nigdy juz nic więcej nie zrobiła ma nadal prawo uważać, że jest na czasie? że podąża za nowymi trendami?
napiszcie jaki jest wasz Instruktor. Czy tylko wymaga ciężkiej pracy nic w tym czasie nie robiąc czy tez choć w minimalnym stponiu działa i poprawia swoje karate?
Mnie denerwują osoby, które wspominaja historie sprzed 20 lat i uznają się za zawodników Kadry Polski. Zapytajcie zawodników senseje Zbigniewa kto go pamięta? jego zawodników w drużynia kata jak najbardziej. Ale jego? A to przecież szycha jakiejś nowej organizacji karate i jej główny instruktor...

czy uważacie, że ambicje pojedynczych osób przesłaniają wspólne dobro jakim jest doskonalenie samego siebie i szansa, że w konfrontacji z napastnikiem damy radę (choćby szybciej biegając)
czy uważacie, że podział karate między kilka organizacji ma jakikolwiek sens? czy to wszystko tak naprawdę się od siebie różni, czy też władze wprowadzając swoje przepisy zawodów powiększają dystans między fajnymi ludźmi chcącymi ćwiczyć?