Brak odpowiedzi do tego tematu

[EXPERTO]

Uszkodzenie ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego, powstaje najczęściej u mężczyzn w wieku średnim i starszym, głównie na bazie zmian zwyrodnieniowych. W dobie upowszechniania się w społeczeąstwie aktywnego modelu życia (ćwiczenia fizyczne), coraz częściej dochodzi też do zerwania ścięgna u ludzi młodych. Czynnikami sprzyjającymi takiej kontuzji mogą być: brak rozgrzewki przed treningiem, używanie środków anabolicznych powodujących znaczny rozrost tkanki mięśniowej, bez odpowiednio długiej adaptacji ścięgien oraz przyczepów do zwiększonego wysiłku. Do przerwania ścięgna dochodzi z reguły w jego części ścięgnistej i ścięgnisto-mięśniowej.

Charakterystycznym objawem jest ból ramienia połączony z jednoczesnym uczuciem "rozdzierania". Przy próbie napięcia mięśnia dwugłowego stwierdzamy zmianę jego zarysu, a siła mięśnia jest nieco osłabiona.

Stwierdzenie całkowitego uszkodzenia ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego, ze względu na utratę około 20% siły podczas zginania w stawie łokciowym oraz około 17% podczas odwodzenia w stawie ramiennym wymaga leczenia operacyjnego. Ważnym argumentem przemawiającym za tym są również względy kosmetyczne (deformacja ramienia). Leczenie operacyjne polega na wszczepieniu kikuta ścięgna w trzon kości ramiennej, po którym następuje około 4-tygodniowe unieruchomienie oraz rehabilitacja. Przy zaniechaniu operacji dochodzi do przyrośnięcia ścięgna głowy długiej do krótkiej i mechanicznego współdziałania obu brzuśców mięśnia.